Mistral verwerkt AI-verzoeken binnen de EU tegen 10 procent toeslag

Mistral laat klanten hun AI-verzoeken voortaan in de EU of in de VS laten verwerken via aparte regionale endpoints. Dat maakte het Franse bedrijf op 11 augustus bekend. De optie is algemeen beschikbaar en kost 10 procent extra.

Daarmee wordt dataresidentie voor AI een instelling in plaats van een belofte in een offerte. Wie tot nu toe wilde vastleggen dat klantgegevens de EU niet verlaten, moest het doen met de algemene voorwaarden van de leverancier. Nu wijs je je verkeer naar api.eu.mistral.ai en betaal je daar een vaste opslag voor. Dat raakt een eis die al breed leeft: in de financiële sector wil ruim vier op de tien organisaties dat AI-data uitsluitend in Europa blijft. De kleine lettertjes bepalen alleen hoeveel van die eis je er echt mee afdekt.

Wat de EU-route kost

Er zijn drie adressen. Het gewone api.mistral.ai blijft globaal, api.eu.mistral.ai houdt de verwerking in de Europese Unie en api.us.mistral.ai in de Verenigde Staten. Kies je niets, dan gaat je verkeer naar het globale endpoint. Regionale inference wordt afgerekend tegen 1,1 keer de listprijs, een opslag van 10 procent op invoertokens, uitvoertokens en zowel het lezen als het schrijven van de cache. In de SDK is het één parameter: server="eu".

Mistral noemt zichzelf het enige Europese AI-lab dat zowel de keuze van verwerkingsregio als een dienstniveau met garantie aanbiedt.

Wat er buiten de regio blijft

Hier begint het lezen. De regiokeuze geldt voor de uitvoering van het model, niet voor de rest van het platform. Accountinstellingen, API-sleutels, facturatie, toegangsbeheer, gebruiksstatistieken en overige operationele metadata kunnen buiten de gekozen regio verwerkt blijven worden. De besturingslaag wordt niet regionaal, staat er letterlijk. Mistral houdt daarnaast ruimte voor beperkte, beveiligde doorgiften naar subverwerkers buiten de regio.

Voor een DPIA of leverancierscheck is dat het verschil tussen twee vinkjes. De vraag waar de prompts en antwoorden van je klanten worden verwerkt kun je hiermee hard beantwoorden. De vraag welke gegevens over jouw gebruik van het platform de EU verlaten niet, en dat is precies het soort informatie dat in je verwerkersovereenkomst en subverwerkerslijst thuishoort.

Mistral is een Frans bedrijf, dus de klassieke tegenwerping dat jurisdictie het moederbedrijf volgt en niet de server valt hier gunstiger uit dan bij een Amerikaanse aanbieder. Wat overblijft is dus geen jurisdictievraag, maar een reikwijdtevraag.

De functies die niet meedoen

Op een regionaal endpoint werken alleen chat-completions en function calling. Andere tool calls, agents, batchverwerking en de Files API vallen erbuiten, en Mistral voegt daar een zin aan toe die je moet meenemen naar je architect: hangt een workload af van een functie die het regionale endpoint niet ondersteunt, dan gelden de regionale verwerkingsgaranties voor die workload niet.

Dat knelt precies waar Nederlandse organisaties AI het snelst inzetten. Documentverwerking in bulk, een agent die zelfstandig een dossier doorloopt, een nachtelijke batch over duizenden facturen: dat zijn de toepassingen met de gevoeligste data, en dat zijn ook de toepassingen die je niet via de EU-route kunt draaien. The Decoder wees op dezelfde beperking in zijn analyse van de aankondiging.

Ook de modelkeuze verschilt. Een regionaal endpoint bedient alleen modellen die in die regio draaien, en Mistral publiceert geen vaste lijst. Je moet models.list tegen het regionale adres aanroepen om te zien wat er beschikbaar is voordat je productieverkeer omzet.

De tweede knop kost 75 procent

Naast de regiokeuze introduceert Mistral een Priority Tier, nu in openbare preview. Die zet je verzoeken bij drukte vóór het gewone verkeer in de wachtrij en kost 1,75 keer de listprijs, met kortingen voor prompt-caching die eerst worden verrekend. Er hoort een beschikbaarheidsgarantie van 99,5 procent bij, wat neerkomt op ruim drieënhalf uur uitval per maand die binnen de afspraak valt.

De limieten zijn per klant en per model onderhandeld, via een accountmanager, dus zelf aanzetten kan niet. Zet je service_tier op auto en ga je over je limiet, dan valt het verzoek terug naar de standaardverwerking in plaats van te falen. Voorspelbaarheid koop je hier dus in gradaties, niet als garantie.

Soevereiniteit als productoptie met een prijskaartje

In dezelfde aankondiging opent Mistral zijn platform voor modellen van derden. De eerste is GLM-5.2 van het Chinese Z.ai, met een contextvenster van 1 miljoen tokens voor 1,19 euro per miljoen invoertokens en 3,74 euro per miljoen uitvoertokens. Dat model draait volgens Mistral op dezelfde infrastructuur, dezelfde regionale controles en dezelfde dienstafspraken als de eigen modellen. Een Chinees open model dat je aantoonbaar binnen de EU laat draaien is een scherpe illustratie van wat hier verschuift: herkomst van het model en plek van verwerking worden losse knoppen.

Onder dat alles ligt de capaciteitsvraag. Mistral bundelt meerjarige afnametoezeggingen van ASML, CMA CGM, Amadeus en Caisse des Dépôts in wat het European Compute Units noemt, en mikt op maximaal 1 gigawatt aan capaciteit in 2030. Die route begon eerder deze zomer zichtbaar te worden, toen Microsoft zich voor miljarden dollars committeerde aan Mistrals Europese rekencapaciteit en gereguleerde bedrijven de modellen volledig losgekoppeld liet draaien.

De kern van deze stap is dat digitale soevereiniteit een productoptie wordt met een tarief, een preview-status en een lijst uitzonderingen. Dat is winst voor iedereen die het tot nu toe met vage toezeggingen moest doen. Het betekent ook dat de belofte voortaan te controleren is, regel voor regel, en dat een leverancier die alleen "Europees" zegt zonder specificatieblad daar niet langer mee wegkomt.