De New York Times klaagt Brave aan en stelt dat de browsermaker nieuwscontent schraapte, in AI-producten hergebruikte en paywalls omzeilde; de krant zegt dat Brave hiermee meer dan 100 miljoen dollar verdiende.
Een organisatie die een externe zoek-API of RAG-keten gebruikt, leunt op de bronnen die de leverancier ophaalt en doorgeeft. Deze procedures brengen bronlicenties, crawlerbeleid en afspraken over betwiste content dichter bij de inkoop van AI-software.
Twee klachten, dezelfde keten
The New York Times diende de klacht op 2 november in bij de federale rechtbank in Manhattan, zaak 1:26-cv-09549. De krant stelt dat Brave een index heeft opgebouwd met meer dan 30 miljard webpagina’s en die content inzet voor AI-antwoorden, zijn zoek-API en de Brave-browser. De Times beschrijft hoe Ask Brave via RAG passages uit de index aan een taalmodel geeft. De Brave Search API zou andere AI-bedrijven live toegang geven tot dezelfde index, voor modeltraining en het ophalen van context bij vragen.
Dezelfde dag dienden de New York Daily News, Chicago Tribune en Orlando Sentinel een afzonderlijke klacht in, zaak 1:26-cv-09554. Ook deze uitgevers stellen dat Brave hun artikelen via de index aan AI-bedrijven doorgeeft en toegang tot betaalde pagina’s mogelijk maakt. Beide groepen noemen Anthropic, Perplexity, Mistral, xAI en Cohere als bedrijven die volgens hen content uit de index gebruiken. Die AI-bedrijven zijn geen gedaagden in deze twee zaken.
De klachten betrekken ook de browser zelf. De Times zegt dat de instelling Paywall blocker artikelen achter betaalmuren toegankelijk maakt. Beide groepen voeren daarnaast aan dat Brave advertenties van hun websites verwijdert en eigen advertenties toont. De Times voert directe auteursrechtinbreuk aan, het bijdragen aan en profiteren van inbreuk, schending van de Amerikaanse Digital Millennium Copyright Act en ongerechtvaardigde verrijking. De eisers vragen onder meer om schadevergoeding, winstafdracht en een rechterlijk verbod. Een rechter heeft deze beschuldigingen nog niet beoordeeld.
Een voorbeeld maakt het verwijt concreet: Ask Brave toonde de titels van 35 Daily News-artikelen die die dag achter een betaalmuur stonden en bood aan de volledige tekst op te halen, meldt de Orlando Sentinel. De uitgevers zeggen dat Ask Brave na een keuze bijna 600 woorden uit het gekozen artikel teruggaf.

De index is ook een AI-product
Brave presenteert zijn index als zakelijke AI-bron naast zoekresultaten voor mensen. De eigen productpagina beschrijft de API als bron voor RAG-pijplijnen en modeltraining, met een index van meer dan 35 miljard pagina’s. Dat is de technische laag waar de klachten zich op richten: de index levert tekst voor antwoorden en klantproducten, naast zoekresultaten met links naar de oorspronkelijke pagina.
Voor een organisatie die zo’n zoek-API inzet, hangt de herkomst van AI-antwoorden mede af van de bronlaag van de leverancier. Een claim over die bronlaag kan daardoor vragen oproepen over licenties, verwijderverzoeken en de continuïteit van een zoekfunctie. De klachten richten zich op Brave als leverancier; de twee zaken beoordelen nog niet of een API-afnemer zelf inbreuk maakt. Ze leggen wel de keten bloot tussen een website, een externe index en de AI-toepassing die een antwoord aan een medewerker of klant geeft.
Robots.txt biedt geen aparte Brave-schakelaar
Een deel van het geschil gaat over herkenning en blokkering van Brave’s crawler. De klachten zeggen dat Brave zijn crawler niet identificeert en dat site-eigenaren geen bruikbare manier hadden om toegang te weigeren. Brave’s eigen documentatie zegt dat de zoekrobot bewust geen aparte identificatiecode (user-agent) gebruikt en dat robots.txt indexering niet verhindert, omdat sommige websites alleen Google laten crawlen. Brave zegt ook pagina’s niet te crawlen als Googlebot ze niet kan lezen. Als alternatief noemt het bedrijf een noindex-instructie, waarna Brave de pagina opnieuw moet ophalen om haar uit de index te verwijderen.
Dat verschil is praktisch relevant voor een Nederlandse uitgever, webshop of kennisbank. Een regel in robots.txt kan specifieke bots meestal aanspreken, maar geeft volgens Brave geen aparte blokkade voor zijn zoekcrawler. Een noindex-route regelt zichtbaarheid in de zoekindex; een licentieafspraak regelt het gebruik van tekst in AI-antwoorden. Crawlregels, toegangsrechten en contractvoorwaarden beantwoorden dus verschillende vragen.
Het debat schuift van training naar ophalen
In juni klaagden bijna 400 lokale Amerikaanse kranten Microsoft en OpenAI aan omdat hun journalistiek volgens hen zonder licentie voor modeltraining was gebruikt. De Brave-zaken raken dezelfde uitgeversmarkt, maar volgen content verder door de keten: van crawlen en indexeren tot een antwoord in Ask Brave of een betaalde API voor andere AI-systemen.
Een vergelijkbare retrievalvraag kwam in augustus op tafel. wikiHow stelde dat OpenAI-bots ondanks robots.txt-blokkades tussen 1 mei en 21 juli 2026 148.529 keer de site bezochten en scrapeten. In dezelfde zaak voerde wikiHow aan dat een RAG-systeem bij elk onderbouwd antwoord een nieuwe kopie van de bronpagina maakt. Dat verschilt van eenmalig trainingsmateriaal verzamelen, al bestaan beide routes naast elkaar in sommige producten.
De actuele klachten zijn nog geen oordeel over Amerikaanse auteursrechten, laat staan een uitspraak over Nederlands of Europees recht. Brave en de genoemde AI-bedrijven reageerden niet direct op vragen van The Verge, terwijl Perplexity’s communicatiechef de zaak desinformatie noemde. De kern voor een zakelijke gebruiker blijft de herkomst van de bron: bij AI met live webtoegang is de index achter het antwoord onderdeel van de leveranciersketen, en die keten kan in een rechtszaak zelf ter discussie staan.
Veelgestelde vragen
Van bron naar AI-antwoord
Ik denk mee, ontwerp en realiseer een AI-assistent op bronnen die jij kiest, inclusief de koppelingen en automatisering eromheen. Waar het kan, draai ik die oplossing self-hosted.
Dit artikel is geproduceerd samen met het Agent Team. Meer over de redactie.
