Nvidia verliest Chinese AI-chipmarkt aan Huawei: wat de machtsverschuiving betekent voor je AI-infrastructuur

De machtsverhouding in de markt voor AI-chips is in China in een paar jaar volledig gekanteld. Nvidia, dat de Chinese markt ooit voor 95 procent in handen had, ziet zijn aandeel inzakken tot vrijwel niets, terwijl Huawei doorgroeit naar de helft van de markt. Wat begon als een Amerikaanse poging om China’s AI-ambities af te remmen, heeft precies het tegenovergestelde opgeleverd: een zelfvoorzienende Chinese chipindustrie die Nvidia niet langer nodig heeft.

Van 95 procent naar bijna nul

De cijfers zijn hard. “We zaten 30 jaar in China en hadden ongeveer 95 procent marktaandeel,” aldus Nvidia-topman Jensen Huang, die inmiddels erkent dat het bedrijf in de Chinese datacentermarkt niet meer concurrerend is. Onderzoeksbureau Bernstein schetst de neergang in cijfers: waar Nvidia in 2025 nog ongeveer 40 procent van de Chinese AI-chipmarkt had, ongeveer gelijk aan Huawei, zakt zijn aandeel in 2026 naar zo’n 8 procent terwijl Huawei naar de helft groeit.

De aanleiding ligt in Washington. Amerikaanse exportcontroles, sinds 2019 stapsgewijs aangescherpt, sneden Nvidia’s geavanceerde AI-chips af van Chinese klanten. In reactie daarop spoorde Peking zijn techbedrijven aan om binnenlandse chips te kopen. Dat zette de deur wijd open voor Huawei.

Huawei vult het gat

Huawei is klaar om dat gat te vullen. De nieuwste Ascend 950-chips benaderen volgens AP de prestaties van Nvidia’s H200, en in september 2025 rolde het bedrijf geavanceerde rekenclusters uit die duizenden binnenlandse chips bundelen, een manier om een eventueel verschil per chip te compenseren met schaal. Ook de Chinese AI-labs schikken zich: DeepSeek paste zijn V4-model aan voor Huawei’s Ascend-hardware.

“China gelooft nu in zijn eigen zelfvoorziening en leveringscapaciteit,” zegt onderzoeksdirecteur He Hui van marktbureau Omdia. He Tingbo, hoofd halfgeleiders bij Huawei, vat het zelfverzekerd samen: het bedrijf heeft “behoorlijk goede oplossingen” gevonden. Diezelfde dynamiek speelt breder: China bouwde ’s werelds snelste supercomputer volledig op eigen chips, en het Amerikaanse exportverbod op Anthropics topmodellen dreef bedrijven juist naar Chinese open modellen als DeepSeek en Qwen. Exportbeperkingen blijken telkens een versneller van Chinese zelfredzaamheid in plaats van een rem.

Wat dit betekent voor jouw AI-infrastructuur

Direct merk je hier in Nederland weinig van: de Ascend-chips blijven voorlopig in China en komen niet op de Europese markt. Toch raakt deze verschuiving je AI-infrastructuur op drie manieren.

Ten eerste het aanbod. Nu de Chinese vraag naar Nvidia wegvalt, zou je verwachten dat er elders meer GPU’s vrijkomen, maar de praktijk is omgekeerd: de wereldwijde schaarste houdt aan en de prijzen stijgen. AWS verhoogt de prijs van Nvidia-GPU-rekenkracht per 1 juli met 20 procent. Een markt die in twee blokken uiteenvalt, een westers Nvidia-spoor en een Chinees Huawei-spoor, maakt capaciteitsplanning er niet makkelijker op.

Ten tweede de afhankelijkheid. Nvidia’s grootste slot op de markt is niet de chip maar de software: het CUDA-ecosysteem waar vrijwel alle AI-code op draait. China wordt nu gedwongen dat slot te omzeilen, en ook in het Westen groeit de honger naar alternatieven, zoals Qualcomm dat Modular wil overnemen om Nvidia’s CUDA-lock-in te doorbreken. Hoe meer je software vastzit aan één leverancier, hoe kwetsbaarder je bent als de markt schuift.

Ten derde de les. Een complete industrie die in vijf jaar van afhankelijk naar zelfvoorzienend ging, laat zien hoe snel een te grote afhankelijkheid van één leverancier kan omslaan. Voor wie AI-infrastructuur inkoopt of bouwt, is de praktische conclusie niet om Nvidia te mijden, maar om je architectuur zo te kiezen dat je kunt schakelen: hardware-agnostische software, open modellen waar het kan, en niet je hele stack op één aanbieder bouwen.

De chipoorlog tussen de VS en China lijkt ver weg, maar de onderliggende vraag is universeel: hoeveel van je technologie wil je in handen leggen van één partij die je niet controleert? Dat is geen geopolitiek, dat is gewoon goed risicobeheer.