Nvidia bracht vanochtend een whitepaper naar buiten met de volledige specificaties van Vera, zijn eigen server-CPU, samen met de eerste SPEC CPU 2026-benchmarks. Daarmee daagt de chipmaker die de markt voor AI-versnellers beheerst nu ook AMD en Intel uit op het terrein dat zij al decennia bezitten: de processor die de rest van de server aanstuurt.
Voor een bedrijf dat AI-workloads draait of serverhardware inkoopt, komt er zo een derde serieuze naam bij naast Intel Xeon en AMD EPYC. Alleen koop je Vera niet los: het is de CPU-helft van Nvidia's Vera Rubin-platform, dus de chip weegt vooral mee als je in de complete AI-stack van Nvidia stapt. De cijfers van vandaag laten precies zien waar Vera in uitblinkt en waar niet, en dat verschil bepaalt of de processor iets voor jouw rekenwerk betekent.

Wat Nvidia prijsgeeft
Vera telt 88 Olympus-cores en 176 threads, met 2 MB L2-cache per core en 164 MB gedeelde L3-cache. Olympus is Nvidia's eerste zelfontworpen CPU-core in jaren; voorganger Grace leunde nog op standaard Arm Neoverse V2-cores. De chip werkt met LPDDR5X-geheugen tot 1,5 TB en een bandbreedte tot 1,2 TB/s, koppelt via NVLink-C2C op 1,8 TB/s aan Nvidia's GPU's en ondersteunt PCIe Gen6 en CXL 3.1. Het verbruik ligt tussen 250 en 450 watt.
Nvidia ontwierp Olympus nadrukkelijk voor sterke prestaties per core en geheugenbandbreedte, niet voor een zo hoog mogelijk aantal cores. Elke core heeft zes SVE2-vectoreenheden, tegen vier bij Grace, met ondersteuning voor het FP8-formaat, plus een nieuwe graph prefetcher die is gebouwd voor de pointer-zware, sterk vertakte code van agentische AI-workloads.
De benchmarks: sterk per core, minder in de breedte
In single-thread-werk maakt Nvidia zijn punt. In elke SPEC CPU 2026 integer-test voor één thread laat Vera AMD's EPYC 9755 achter zich, een Turin-chip met 128 Zen 5-cores op 4,1 GHz. Maar dat is een zorgvuldig gekozen vergelijking: de 9755 is AMD's core-rijkste balansdeel, niet zijn snelste single-thread-chip, en Nvidia toont geen enkele multi-thread- of floating-point-score.
In totale doorvoer smelt de voorsprong weg. Een dubbele-socket Vera-systeem haalt een SPECrate2026_int_base van 925 punten, tegen 898 voor een vergelijkbaar EPYC 9755-systeem, een verschil van amper 3 procent, en dan zijn het nog voorlopige cijfers uit een pre-productiesysteem. In de officiële SPEC-resultaten scoren EPYC 9755-systemen met AMD's eigen compiler ruim boven de 1000 punten, en halen de 192-core Turin Dense-chips ruim 1200. Met 88 cores is Vera simpelweg niet gebouwd om de breedste werklasten te winnen. Waar Nvidia's geheugentrucs wel opvallen: in een test met Googles PageRank-algoritme voor graafverwerking schaalt Vera tot 29,3 keer bij 32 cores, waar het EPYC-systeem rond de 10 keer blijft steken.
Waar het heen wijst
Vera is bovenal een flinke sprong voorwaarts ten opzichte van Grace en een stevige basis voor Nvidia's Rubin-ecosysteem, dat later dit jaar bij klanten gaat draaien. De eerste Vera-chips gingen in juni al naar afnemers als OpenAI, Anthropic en SpaceX; bredere levering volgt de komende maanden. Vera vormt de CPU-helft van de Vera Rubin-generatie, dezelfde stack waarrond Japan een door de staat gefinancierde nationale AI-fabriek van 27.500 Nvidia-GPU's optuigt.
Het venster is wel smal. AMD brengt met EPYC Venice zijn Zen 6-generatie, met tot 256 cores per socket en 16-kanaals DDR5-12800-geheugen, en Intel schuift Xeon 6+ naar voren. En Nvidia is niet de enige buitenstaander die de serverchipmarkt binnendringt: onlangs stapte Qualcomm met de Arm-server-CPU Dragonfly C1000 het datacenter in, met Meta als eerste klant, al staat productie daar pas voor de tweede helft van 2028 gepland.
De echte verschuiving zit niet in wie vandaag drie procent sneller is. Het is dat de vraag onder je serverkeuze verandert: niet langer alleen Intel of AMD, maar in welke complete stack je je vastlegt. Nvidia zet zijn dominantie in GPU's in als hefboom om een markt binnen te komen die het nog niet bezit, en dat maakt de processor onder je AI-servers voor het eerst in jaren weer een echte keuze.
Veelgestelde vragen
Grip op je AI-stack
De keuze voor het silicium onder je AI is uiteindelijk een keuze over afhankelijkheid en kosten. Ik denk met je mee over je hele AI-traject, van ontwerp tot self-hosted realisatie, zodat je niet vastzit aan één leverancier.
Dit artikel is geproduceerd samen met het Agent Team. Meer over de redactie.
