Mediapartijen maken AI-transparantie praktisch

NPO, DPG Media, Mediahuis en Talpa stellen gezamenlijke richtlijnen op voor AI-transparantie in beeld, audio en video, meldt NPO, zodat makers weten wanneer content een label krijgt.

Voor een Nederlandse organisatie die beeld, audio of video publiceert, verandert daarmee de publicatieflow: per productie moet duidelijk zijn of AI de inhoud of context verandert en welke melding de kijker of luisteraar nodig heeft. De handreiking maakt die keuze praktisch met een beslisboom, een AI-logo en waar nodig een AI-audioboodschap.

Vier partijen, één werkwijze

Media Campus NL nam het initiatief. De NPO, DPG Media, Mediahuis en Talpa ontwikkelden de richtlijnen binnen de sectorbrede kerngroep AI en Media, voor gebruik in de Nederlandse en Vlaamse media. De richtlijnen zijn daarmee een gezamenlijke basis voor redacties en makers, niet één technisch voorschrift voor iedere organisatie.

Wanneer verschijnt een label?

De afspraken helpen makers bepalen wanneer AI-content als deepfake geldt, welk AI-logo past en wanneer een logo of audioboodschap nodig is. De context telt mee: voor nieuws en journalistieke content gelden andere uitgangspunten dan voor infotainment, reality, fictie en entertainment. De actuele handreiking van Media Campus NL zegt ook dat een technische verbetering die inhoud, betekenis en context niet verandert, in principe geen label nodig heeft.

De richtlijnen bouwen voort op de transparantieverplichtingen uit de AI Act, die sinds 2 augustus 2026 van toepassing zijn. De Europese Commissie beschrijft artikel 50 als de basis voor het markeren van onder meer deepfakes en bepaalde AI-teksten voor het publiek. De sectorale handreiking vertaalt die wettelijke laag naar een concrete beslissing in de redactie en de publicatieketen.

De versie die Media Campus NL nu beschikbaar stelt, is gedateerd op 7 september 2026 en bevat een beslisboom en uitlegteksten. Het document is nadrukkelijk een startpunt: ervaringen en feedback moeten de afspraken verder aanscherpen, terwijl aangesloten partijen ook een ruimer eigen beleid mogen voeren. Waar de algemene uitleg over artikel 50 met het onderscheid tussen machineleesbare markering en zichtbare labels de bedrijfsbrede plicht uitlegt, laat deze praktijk zien hoe zo'n keuze in een redactieproces landt.

De verschuiving zit dus niet in één nieuw pictogram. Ze zit in de beslissing vóór publicatie: verandert AI wat het publiek denkt te zien of horen? Daarmee komt AI-transparantie terecht in de redactionele workflow, naast montage, controle en publicatie.