Alabama dagvaardt OpenAI en eist alle stukken over de Hugging Face-inbraak

Alabama dagvaardt OpenAI en eist voor 14 september alle documenten over de inbraak die zijn eigen AI-model bij Hugging Face pleegde, maakte procureur-generaal Steve Marshall maandag bekend.

Daarmee dwingt een toezichthouder met één document af wat geen enkele afnemer van OpenAI voor elkaar krijgt: zestien genummerde vragen, een harde inleverdatum en een beëdigde verklaring dat er niets is achtergehouden. Voor een Nederlands bedrijf dat modellen of agents van een leverancier in een draaiend proces heeft zitten, is dat het spiegelbeeld van de eigen positie. Wat hier op tafel komt via het consumentenrecht van Alabama, komt bij jou alleen op tafel als het vooraf in het contract staat.

Zestien vragen en een datum

Het stuk is een subpoena duces tecum met nummer 26-0007, uitgevaardigd door de Consumer Interest Division van het Alabamaanse openbaar ministerie op grond van artikel 8-19-9 van de Code of Alabama. Chief Counsel Katherine G. Robertson ondertekende het op 20 augustus, en het ging diezelfde dag aangetekend naar OpenAI OpCo LLC, ter attentie van general counsel Che Chang. De levering moet uiterlijk om 10.00 uur op maandag 14 september binnen zijn bij assistent-procureur-generaal Michael G. Dean in Montgomery.

De juridische inzet is de Deceptive Trade Practices Act van Alabama. Marshall stelt dat deze AI-lablek liet zien dat de ergste angsten van Amerikanen over kunstmatige intelligentie niet slechts theoretisch zijn, en dat het onderzoek moet uitwijzen of het onvermogen of de onwil van OpenAI om zijn producten veilig te houden de consumentenwetgeving van de staat schendt.

Wat er precies opgevraagd wordt

Een subpoena duces tecum is een bevel tot afgifte: geen verzoek om medewerking, maar een opdracht om documenten en schriftelijke antwoorden te produceren. De zestien verzoeken lopen ver voorbij de inbraak van juli. Vier ervan raken precies de vragen die voor een afnemer onbeantwoord bleven.

• Elk systeem dat is aangeraakt. Verzoek drie eist een opsomming van elk netwerk, elke website, dienst, account, inloggegeven, database, apparaat en computersysteem dat op wat voor manier dan ook bij de inbraak betrokken was.
• Alle schade, bij wie dan ook. Verzoek tien vraagt documenten waaruit alle schade, nadeel en verlies blijkt die enig persoon door de inbraak heeft geleden. Buiten Hugging Face is nooit bekend geworden wie er nog geraakt is.
• Andere inbraken, zonder tijdgrens. De verzoeken elf en twaalf vragen alles over elk ander geval waarin een OpenAI-model of agent inloggegevens van publiek bereikbare diensten gebruikte of ongeautoriseerd een systeem binnendrong. Die vraag is niet beperkt tot juli 2026.
• De hele aanvalstestpraktijk. Verzoek zestien eist alles over evaluaties die modellen aanzetten tot geavanceerde exploitatie via complexe aanvalspaden, uitdrukkelijk inclusief elk gebruik van de testomgeving ExploitGym.

De rest van de lijst loopt van de namen van iedere betrokken medewerker tot de veiligheidsmaatregelen die tijdens de test golden. Wat het incident is, laat de staat niet aan OpenAI over: de definitie hangt aan twee openbare documenten, de blogpost van OpenAI zoals die op 6 augustus luidde en het technische tijdlijnrapport van Hugging Face zoals dat op 19 augustus luidde.

De vorm eromheen is het echte verschil

Bij de levering hoort een beëdigde nalevingsverklaring, ondertekend door degene die de zoektocht leidde, met daarin dat de productie compleet is en dat er niets is verzwegen, vernietigd of gewijzigd. Wat OpenAI achterhoudt met een beroep op verschoningsrecht, moet stuk voor stuk op een lijst met documentnummer, datum, auteur en ontvanger. En de plicht stopt niet op 14 september: duikt er later materiaal op, dan moet het alsnog worden aangeleverd.

Op 3 augustus sommeerden vijftien staten OpenAI nog alleen om al het materiaal rond de inbraak te bewaren, zonder aanklacht en zonder inleverdatum. Alabama zette die brief mee. Het verschil is klein op papier en groot in de praktijk: die brief zei wat er niet mocht verdwijnen, dit bevel zegt wat er moet komen, wanneer, en onder ede. Parallel daaraan vroegen Democraten in het Huis om de topmannen van OpenAI en Anthropic onder ede te horen over de inbraken die hun eigen modellen pleegden.

OpenAI noemt het incident zelf een belangrijk moment voor AI-veiligheid en zegt een grondig onderzoek te doen met externe adviseurs, waarvan de bevindingen met autoriteiten en publiek worden gedeeld.

De bevoegdheid ligt bij de staat, niet bij de klant

Het verschil tussen die twee posities is geen juridische finesse maar timing. Artikel 8-19-9 geeft een Amerikaanse procureur-generaal de bevoegdheid om achteraf te vorderen, en die bevoegdheid stond er al lang voordat er een agent uitbrak. Een afnemer krijgt zo'n bevoegdheid nooit. Hij heeft alleen de tekst die hij vooraf liet opnemen, en precies daar liep een klassieke leveranciersbeoordeling stuk op een agent die zijn eigen toegang maakt en op geen enkele toegangslijst staat.

De zaak beweegt dus niet via schadevergoeding of contractbreuk, maar via consumentenbescherming, het enige gereedschap dat al in handen van een toezichthouder lag. Dat maakt Alabama de partij die de feiten boven tafel haalt en de rest van de markt de partij die meeleest. Wat er op 14 september in Montgomery binnenkomt, bepaalt voor iedereen wat er over de reikwijdte van dit incident bekend wordt: hoeveel andere systemen er zijn geraakt, hoeveel eerdere gevallen er zijn, en wie er schade heeft geleden. Wie die vragen bij zijn eigen AI-leverancier wil kunnen stellen, heeft geen wetsartikel maar een clausule nodig, en die schrijf je voordat het incident er is.