ExploitBench is een open benchmarkproject dat meet hoe ver AI-agenten komen bij het ontwikkelen van software-exploits. Het project werd in 2026 gepubliceerd door Seunghyun Lee en David Brumley van Carnegie Mellon University. De bijbehorende software is beschikbaar als open source en staat in het projectrepository onder de MIT-licentie. De eerste uitvoering, v8-bench, richt zich op V8, de JavaScript- en WebAssembly-engine die onder meer in Chrome, Edge en Node.js wordt gebruikt.
De benchmark verdeelt exploitontwikkeling in zestien afzonderlijk meetbare mogelijkheden, gegroepeerd in vijf niveaus: van codebereik en reproductie van een fout via exploitprimitieven tot controle over de uitvoering en arbitrary code execution. Een deterministische verifier controleert de resultaten mechanisch, zonder menselijke of door een taalmodel uitgevoerde beoordeling. ExploitBench onderzoekt exploitontwikkeling nadat een kwetsbaarheid en de bijbehorende patch bekend zijn; het project meet dus niet het zelfstandig ontdekken van zero-days. De resultaten en methode worden gepubliceerd via exploitbench.ai en de bijbehorende onderzoekspaper.