Sony en Warner Chappell klagen Anthropic aan om songteksten in Claude

Sony Music Publishing en Warner Chappell klagen Anthropic aan om songteksten in Claude, en noemen in hun dagvaarding van 28 augustus ook oprichters Dario Amodei en Benjamin Mann persoonlijk als gedaagden.

De zaak trekt het auteursrechtrisico van de trainingsfase naar de gebruiksfase. De uitgevers stellen dat Claude op verzoek letterlijke kopieën van beschermde songteksten teruggeeft, en dat de ingebouwde blokkades omvallen zodra je het gewoon nog een keer vraagt. Anthropic vrijwaart betalende zakelijke klanten wel tegen auteursrechtclaims over de uitvoer, maar niet als de klant weet of redelijkerwijs zou moeten weten dat het gebruik inbreuk maakt. Dat gat raakt elk Nederlands bedrijf dat Claude in een product, een redactieproces of een klantenservice heeft zitten.

Wat er op tafel ligt

De zaak draait onder nummer 5:26-cv-09217 bij de federale rechtbank voor het noordelijke district van Californië, afdeling San Jose. De dagvaarding telt 48 pagina's en werd ingediend met twee bijlagen, zo blijkt uit het openbare docket van de rechtbank. Achter de twee namen in de kop staan 35 eisende vennootschappen, waaronder de EMI-, Hipgnosis- en Jobete-catalogi.

Er liggen vier vorderingen. Directe inbreuk door torrenten, tegen alle drie de gedaagden. Medeplichtige inbreuk door torrenten, alleen tegen Amodei en Mann. Directe inbreuk door Anthropic zelf. En het verwijderen of wijzigen van copyright management information, de auteurs- en titelgegevens die volgens de Amerikaanse auteurswet bij een werk horen te blijven staan.

De gevraagde bedragen staan in het petitum: tot 150.000 dollar per werk bij opzettelijke inbreuk, en tot 25.000 dollar per keer dat die herkomstinformatie is weggehaald. Bijlage B noemt tienduizenden composities, bijlage A een lijst getorrente werken met titels als "Livin' On a Prayer", "September" en "Hallelujah". Het is volgens de telling van vakblad Music Business Worldwide de vierde grote auteursrechtzaak vanuit de muzieksector tegen Anthropic, na eerdere procedures van UMG, Concord en ABKCO, van BMG en van Round Hill Music. Een reactie van Anthropic ontbreekt vooralsnog.

Torrents, scrapers en een scanoperatie die geheim moest blijven

De feitelijke basis leunt op de eerdere zaak Bartz tegen Anthropic, waarin een rechter in hetzelfde district het gedrag omschreef als "straightforward piracy but at massive scale". Volgens die vaststellingen torrentte Mann in juni 2021 minstens vijf miljoen gepirateerde boeken van Library Genesis, en haalden Anthropic-medewerkers in juli 2022 nog eens minstens twee miljoen boeken van Pirate Library Mirror. In interne discussies noemde Mann die eerste site "sketchy AF", citeert de dagvaarding.

Anthropic zou songteksten ook hebben geschraapt van sites die er wel een licentie voor hebben, MusixMatch en LyricFind, en dezelfde teksten via Common Crawl en The Pile binnen hebben gekregen. Een derde route was een "destructive scanning"-operatie naar het model van Google Books: gekochte tweedehands boeken uit de band snijden en pagina voor pagina digitaliseren. Over dat project schreef een betrokkene volgens de dagvaarding dat men niet wilde dat bekend werd dat Anthropic eraan werkte.

Bij het opschonen van al die tekst koos Anthropic volgens de dagvaarding bewust voor de extractietool Newspaper, omdat die copyrightvermeldingen effectiever weghaalde dan het alternatief. Dezelfde tool duikt op in de zaak die wikiHow tegen OpenAI aanspande over het wegknippen van copyrightvermeldingen bij het scrapen en ophalen van artikelen. Wat de uitgevers als schade omschrijven is dan ook dubbel: hun werk verdwijnt in het model en hun naam verdwijnt uit het werk.

Waarom de oprichters er persoonlijk bij staan

Dat Amodei en Mann als natuurlijke personen zijn gedagvaard is het scherpste verschil met de eerdere zaken. Mann zou zelf via BitTorrent hebben gedownload en geüpload, en andere medewerkers opdracht hebben gegeven hetzelfde te doen bij Pirate Library Mirror. Amodei zou dat hebben goedgekeurd en aangestuurd. De uitgevers stellen dat zonder de aanwijzing en goedkeuring van beide oprichters geen van die torrent-activiteiten had plaatsgevonden.

Daarmee is de tweede vordering, medeplichtige inbreuk, uitsluitend op hen tweeën gericht. Voor een bestuurder van welk bedrijf dan ook is dat de leerzame kant van deze dagvaarding: de eisers proberen door de vennootschap heen te prikken naar de mensen die de opdracht gaven om data op te halen.

De blokkade die met een tweede prompt omvalt

Het nieuwe verwijt zit in wat Claude teruggeeft. Anthropic bouwde na eerdere procedures blokkades in die moeten voorkomen dat het model beschermde teksten letterlijk reproduceert. Die blokkades zijn volgens de dagvaarding eenvoudig te omzeilen door simpelweg opnieuw te vragen, en Anthropic zou daarvan op de hoogte zijn zonder de teksten uit de trainingsdata te halen of het herhaalde vragen af te vangen.

De dagvaarding onderbouwt dat met Anthropics eigen finetuning-materiaal. Daarin staan verzoeken om het eerste couplet van "I Am The Walrus" en om de tekst van Eminems "Not Afraid" in de stijl van Beyoncé te herschrijven. Bij een uitwisseling over "Hallelujah" koos de menselijke beoordelaar het antwoord met de letterlijke songtekst en verwierp hij het antwoord met een onjuiste tekst. Dat is precies het signaal waarmee je een model leert de tekst voortaan goed over te typen.

De lijst met modellen die de uitgevers noemen loopt van Claude 1 uit maart 2023 tot Opus 5 uit juli 2026. Alle uitgebrachte versies zijn volgens hen op onrechtmatige kopieën getraind. Dit gaat dus niet over een oud model dat je kunt vermijden door te upgraden.

Waar de vrijwaring van Anthropic ophoudt

Voor wie Claude zakelijk afneemt is het contract belangrijker dan de dagvaarding. Anthropic belooft in zijn commerciële voorwaarden betalende klanten te verdedigen tegen claims van derden over de uitvoer en over de data waarop het model is getraind, en die verplichting valt uitdrukkelijk buiten de gebruikelijke aansprakelijkheidsgrens van twaalf maanden aan betaalde vergoedingen. Dat is een serieuze toezegging.

De uitzonderingen bepalen waar die toezegging ophoudt. De vrijwaring geldt niet voor gebruik waarvan de klant weet of redelijkerwijs zou moeten weten dat het inbreuk maakt op rechten van anderen. Ze geldt evenmin voor wijzigingen die de klant zelf in de uitvoer aanbrengt, of voor de combinatie van Claude met techniek of content die niet van Anthropic komt.

Leg die uitzondering naast de stelling dat een blokkade met een tweede prompt omvalt, en de vraag wordt praktisch. Wat doet jouw applicatie als een gebruiker blijft doorvragen naar beschermde tekst, wie kan dat achteraf teruglezen, en staat er ergens vast dat je die route hebt dichtgezet? Zonder dat antwoord verschuif je een claim die je dacht te hebben afgedekt terug naar je eigen balans.

Wat deze zaak verschuift

De uitgevers noemen de 1,5 miljard dollar waarvoor Anthropic de auteurszaak afkocht geen afschrikking maar een bedrijfskost, en wijzen daarbij op de waardering van twee biljoen dollar die rond de aanstaande beursgang circuleert. Die schikking was een andere zaak met andere eisers: een rechter keurde haar op 20 juli definitief goed nadat was vastgesteld dat Anthropic meer dan zeven miljoen gepirateerde boeken in een centrale bibliotheek had opgeslagen. Dezelfde feiten liggen nu opnieuw op tafel, met nieuwe eisers en een verwijtenlijn die doorloopt tot in de antwoorden die klanten vandaag krijgen. Een bedrijf dat zijn prospectus deze maand al publiek bij de Amerikaanse toezichthouder kan indienen zal lopende procedures daarin als materieel risico moeten beschrijven.

De uitgevers vragen overigens niet om een verbod op leren. Ze schrijven in de dagvaarding dat ze zelf al licenties voor AI-gebruik van hun composities hebben afgesloten. Het geschil gaat over de voorwaarden, niet over het principe. Daarmee wordt de herkomst van trainingsdata geen juridische voetnoot maar een kostenpost die ergens in de keten terechtkomt, en de vraag wie hem betaalt beslist zich in contracten zoals dat van jou.