MCP schrapt sessies: het protocol achter AI-agents wordt stateless

Het Model Context Protocol schrapt zijn sessies. Versie 2026-07-28, die vandaag definitief wordt, haalt de vaste verbinding tussen AI-client en server uit het protocol waarmee AI-agents bedrijfstools en data aanroepen. De maintainers noemen het de grootste herziening sinds de lancering.

Dat raakt iedereen die nu een MCP-server draait of een leverancier gebruikt die er een aanbiedt. Tot nu toe had een remote server gedeelde sessieopslag nodig, plakkerige routering naar steeds dezelfde machine, en een gateway die in elk JSON-pakket moest kijken om te zien wat er gevraagd werd. Dat valt allemaal weg. Elk verzoek staat voortaan op zichzelf, elke willekeurige server-instantie kan het afhandelen, en een gewone round-robin load balancer volstaat. Wie zelf een implementatie in elkaar zette, staat daarentegen voor een flinke verbouwing om het correct te krijgen, erkende mede-bedenker David Soria Parra van Anthropic.

Wat stateless hier precies betekent

In de oude opzet (versie 2025-11-25) begon elke verbinding met een handdruk: een initialize- en initialized-uitwisseling die een sessie opzette, waarna elk verzoek een Mcp-Session-Id-header meedroeg. De client zat daarmee vast aan één specifieke server-instantie.

In de nieuwe opzet is er geen handdruk en geen sessie-id. De protocolversie, de client-identiteit en de mogelijkheden reizen mee in een _meta-veld bij elk afzonderlijk verzoek. Routering gebeurt op een nieuwe Mcp-Method-header, zodat netwerkapparatuur niet meer in de inhoud hoeft te kijken.

Het verschil is operationeel groot. Viel er een compute-pod om, dan begonnen de verzoeken simpelweg te falen, zegt lead maintainer Den Delimarsky over de oude situatie. Die afhankelijkheid is nu weg. De prijs ervoor: de payloads worden groter, omdat de staat die eerst op de server stond nu bij elk verzoek over de lijn gaat. Volgens Soria Parra zijn die goed samendrukbaar en blijven ze klein vergeleken met een gemiddeld HTTP-verzoek.

De staat zelf verdwijnt niet, hij verhuist. Een server die iets moet onthouden geeft voortaan een expliciete verwijzing terug, bijvoorbeeld een basket_id, die de client bij een volgende aanroep weer meestuurt. Dat maakt de staat zichtbaar voor het model in plaats van verstopt in transportmetadata.

Wat er breekt voor bestaande servers

De release bevat breaking changes die alleen met een aanpassing te overbruggen zijn. De belangrijkste op een rij:

• De handdruk verdwijnt. initialize en initialized bestaan niet meer; de protocolmetadata reizen mee per verzoek.
• Sessies verdwijnen. De Mcp-Session-Id-header en de sessies op protocolniveau zijn geschrapt.
• Nieuwe verplichte headers. Mcp-Method en Mcp-Name zijn voortaan vereist bij Streamable HTTP.
• Een foutcode verschuift. Een ontbrekende resource geeft niet langer de MCP-eigen -32002 maar de standaard JSON-RPC-code -32602.
• Drie functies zijn afgekeurd. Roots, sampling en logging blijven werken, maar staan op de nominatie om te verdwijnen. Voor logging luidt het advies: stderr of OpenTelemetry.
• Tasks verhuist. De experimentele Tasks-functie voor langlopend werk zit nu in het extensieraamwerk; tasks/list is verdwenen.

De afgekeurde functies zijn niet lukraak gekozen. Het team scande GitHub op gebruik van out-of-band logging en kwam uit op letterlijk een handjevol gebruikers. Voor de gebruikers die er wel zijn, geldt de nieuwe regel dat een afgekeurde functie minimaal twaalf maanden in de specificatie blijft staan voordat hij eruit mag.

Het overgangspad: minder dringend dan het klinkt

Wie op de officiële SDK's bouwt, hoeft vandaag niets te doen. Bestaande servers blijven gewoon werken en nieuwe clients onderhandelen automatisch terug naar 2025-11-25 als ze een oudere server treffen. De beta-SDK's staan sinds 29 juni klaar: Python 2.0.0b1, TypeScript v2 (met een codemod die het meeste migratiewerk doet), Go 1.7.0-pre.1 en C# 2.0.0-preview.1. Python-gebruikers wordt aangeraden een bovengrens vast te zetten met mcp>=1.27,<2, zodat afhankelijke bibliotheken niet ongemerkt meeschuiven.

Grote aanbieders zijn al om. GitHub bracht zijn eigen MCP-server voor de definitieve datum over en haalde daarbij de Redis-sessies eruit, leest voortaan waarden uit HTTP-headers in plaats van pakketten te inspecteren, en meldt zijn gebruikers dat ze zelf niets hoeven te wijzigen.

De kanttekening zit bij de randen. Een server op 2026-07-28 werkt niet automatisch met elke oudere client en andersom: beide kanten moeten een gedeelde protocolversie ondersteunen, of een van de twee moet bewust terugvallen of vertalen. Draai je een eigen server, dan is dat de test die je deze weken wilt doen.

Wat dit verandert aan de MCP-keuzes die je al maakte

De afweging tussen een lokale en een remote MCP-server, het punt waarop het advies voor niet-developers draait omdat het bepaalt waar je data heen gaat, verschuift met deze release. Niet omdat de datavraag verandert, die blijft precies hetzelfde, maar omdat het operationele bezwaar tegen remote grotendeels wegvalt. Een gehoste server die eerder alleen met plakkerige routering en een sessiewinkel overeind bleef, draait nu op de standaard Kubernetes- en load balancer-gereedschappen die je platformteam toch al beheert. Dat maakt remote goedkoper en betrouwbaarder, terwijl lokaal het argument voor gevoelige data blijft.

Het advies om klein en alleen-lezen te beginnen en pas later schrijfrechten te geven, staat nog recht overeind. Op de laag eronder is wel iets gewijzigd: de autorisatie is uitgelijnd op hoe OAuth 2.0 en OpenID Connect in de praktijk worden ingezet, met verplichte validatie van de issuer-parameter die een hele klasse van mix-up-aanvallen dichtzet. Volgens Delimarsky is dat preventief werk, niet de reactie op een incident. En de aanpak waarmee je Claude-connectors centraal via je identity provider beheert en medewerkers hun toegang laat erven, is nu een officiële extensie met een eigen releaseritme in plaats van een losse toevoeging.

Aan de vijf vragen die je je leverancier stelt, kun je er per vandaag een zesde toevoegen: welke protocolversie spreekt jullie MCP-server, en wanneer stappen jullie over op 2026-07-28? Het antwoord vertelt je meer over de volwassenheid van die leverancier dan een roadmap-slide.

Van laboratorium naar infrastructuur

De interessantste toevoeging in deze release is geen code maar beleid. Het deprecatiebeleid met een ondergrens van twaalf maanden kwam er na overleg met Google, Microsoft en Amazon over wat in hun uitrolomgevingen haalbaar is. Dat is precies de garantie die een groot bedrijf nodig heeft voordat het een standaard in zijn architectuur opneemt.

Daarmee past deze stap in een langere lijn. Anthropic bedacht MCP eind 2024 en droeg het in december 2025 over aan de Agentic AI Foundation, een fonds onder de Linux Foundation dat sinds de oprichting van ongeveer veertig naar 240 leden groeide. De kern-maintainers komen inmiddels van Anthropic, Microsoft, OpenAI, Google en Amazon. Soria Parra houdt formeel vetorecht maar zegt het nooit te hebben gebruikt.

Een protocol dat sessies opgeeft, zeldzame functies eruit snijdt en er een stabiliteitsbelofte voor teruglegt, is een protocol dat niet meer voor demo's op een laptop wordt ontworpen. Het schaalprobleem was volgens de betrokkenen zelden de AI zelf en bijna altijd de laag eronder. Die laag is vandaag opgeruimd, en dat verplaatst de vraag voor wie agents in productie wil draaien: niet meer of het technisch kan blijven staan, maar welke van je systemen je er als eerste achter zet.