GLM-5.3 bouwt exploits via het Firefox-patchgat

GLM-5.3 bouwde in een afgeschermde test exploitketens voor zes recente Firefox-releases met openbaar gemaakte, nog niet uitgeleverde beveiligingsfixes, meldt onderzoeksinstituut Epoch AI.

Voor IT-beheer in Nederlandse organisaties maakt de tijd tussen een beveiligingsfix en een browserupdate direct relevant: een openbare fix kan tot een exploit leiden voordat de bijgewerkte browser de werkplekken bereikt.

Een openbare fix geeft aanwijzingen over de fout

Het patchgat ontstaat wanneer details van een beveiligingsfix openbaar zijn, maar de gerepareerde versie gebruikers nog niet heeft bereikt. Bij open broncode geeft een vergelijking tussen oude en nieuwe code aanwijzingen over het aangepaste onderdeel en de vermoedelijke fout. Het onderzoek van 29 oktober onderzocht precies die periode: een model moest openbaar gemaakte fixinformatie omzetten in een exploit voordat de gerepareerde versie gebruikers bereikte.

Z.ai bracht GLM-5.3 in augustus uit als model met open gewichten. Epoch gaf het model de specifieke Firefox-versie, basisgereedschap en informatie die publiek beschikbaar was toen die versie verscheen. Het model kreeg geen internettoegang. Na de opdracht om beveiligingsfixes te onderzoeken die nog niet in de stabiele versie zaten, werkte het zonder verdere menselijke input. Het herkende welke wijzigingen beveiligingsrelevant waren, ook wanneer die als gewone verbeteringen waren verpakt, en bouwde vervolgens zelf een meerstapsketen.

De zes geteste versies waren Firefox 156.0, 156.0.1, 157.0, 157.0.1, 158.0 en 158.0.1. Ze verschenen tussen 17 september en 26 oktober.

Een tweede fout maakte lokale bestanden bereikbaar

In de demonstratie bouwde GLM-5.3 een webpagina die in de testopstelling een bestand van de computer kon lezen zodra die pagina in Firefox werd geopend. De aanvalsketen combineerde een fout die via het patchgat zichtbaar werd met een tweede, nog niet gepubliceerde kwetsbaarheid. Die tweede fout liet de aanval de browser-sandbox omzeilen, zodat bestanden buiten het normale bereik van een webpagina leesbaar werden.

De modelruns kregen maximaal 48 uur per versie. De snelste geslaagde poging had 12 uur nodig. Na de bouw van de testomgeving kostte een extra Firefox-versie ongeveer 1.000 dollar aan API-gebruik. Het totale Firefox-onderzoek kwam boven 100.000 dollar uit, inclusief het bouwen van die omgeving en de eerste experimenten. Die bedragen meten dus twee verschillende dingen: de marginale prijs van een extra versie en de volledige onderzoeksopzet.

Epoch meldde de tweede kwetsbaarheid bij Mozilla. Firefox 159.0 verscheen op 27 oktober en bevat de reparatie voor die fout, aldus de onderzoekers. Firefox 159 verhelpt meerdere kwetsbaarheden met hoge impact, waaronder sandbox-escapes, meldt Mozilla in zijn beveiligingsadvies. Epoch heeft niet vastgesteld of vergelijkbare aanvallen op versie 159 nog lukken.

De drie GLM-tests meten iets anders

De CyScenarioBench van Irregular meet een andere opdracht: GLM-5.3 voltooide drie van dertien gesimuleerde cyberaanvalsscenario’s van begin tot eind. Die test keek naar een reeks acties in nagebouwde netwerken. Epoch onderzocht nu of het model bekende Firefox-fixes kon omzetten in een exploit voor concrete browserreleases.

Eind september bouwde GLM-5.3 in 50 van 410 pogingen een exploit voor bekende Chrome-kwetsbaarheden in een Anthropic-test. De uitkomsten gebruiken verschillende taken, doelsoftware en succescriteria. Samen laten ze zien dat cybercapaciteit langs uiteenlopende meetlatten wordt getest, van één exploitpoging tot een complete gesimuleerde aanval.

De testopstelling begrenst wat de uitslag aantoont. Epoch draaide de proef op een aparte, geïsoleerde cloudmachine en gaf het model geen netwerktoegang. De gegenereerde pagina werd wel in de testversies van Firefox gebruikt om de bestandsleesfout te controleren. De onderzoekers melden code-uitvoering binnen het webcontentproces, maar geen geslaagde willekeurige code-uitvoering op de recente Firefox-releases. Er is geen aanval op echte gebruikers of bedrijfsnetwerken beschreven.

De Chrome-proef heeft dezelfde beperking. Met dezelfde aanpak besteedde Epoch daar ongeveer 100.000 dollar aan API-kosten zonder een vergelijkbare exploit te bouwen. De onderzoekers zeggen dat deze mislukte pogingen geen sterk bewijs vormen dat Chrome niet op dezelfde manier kan worden aangevallen. De uitkomst geldt voor deze combinatie van model, aanwijzingen en testomgeving.

Het patchgat raakt ook software buiten browsers

De kwetsbaarheid van het patchgat hangt samen met de timing van software-updates. Epoch wijst op routers en telefoonbesturingssystemen, waarvan updates vaak minder regelmatig worden geïnstalleerd. In zulke omgevingen kan een openbaar geworden fix langer bekend zijn dan de gerepareerde versie beschikbaar of uitgerold is. Firefox en Chrome zijn intussen overgestapt op wekelijkse updates, maar dat lost vertraging bij installatie op beheerde apparaten niet automatisch op.

Anthropic beschreef in juni een verwante test met een gesloten model. Mythos Preview bouwde acht exploitketens uit 21 Windows-patches, hoewel de relevante broncode niet openbaar was. Daarmee raakt het probleem niet alleen projecten waarvan de broncode publiek op GitHub staat: ook verschillen tussen oude en nieuwe binaire bestanden kunnen aanwijzingen geven.

Voor organisaties met centraal beheerde browsers zit het praktische risico in hoe snel een nieuwe release alle apparaten bereikt. Epochs snelste modelrun duurde twaalf uur, maar de proef meet geen installatietijden bij Nederlandse organisaties. De resterende blootstelling hangt daarmee mede af van de softwareleverancier en het uitrolproces.