Alisina NawabiJPMorgan Chase heeft Anthropic Claude geblokkeerd voor zijn medewerkers in Hongkong. Dat meldde de Financial Times donderdag, en het maakt de grootste bank van de Verenigde Staten de tweede zakenbank van wereldformaat die het AI-model uit een hele regio terugtrekt. Goldman Sachs ging in april al voor, en haalde Claude toen weg bij zijn personeel in Hongkong.
Opvallend is de reden. Het gaat niet om de kosten, de kwaliteit of een datalek, maar om de kleine lettertjes. JPMorgan en Goldman lazen de gebruiksvoorwaarden van Anthropic zo dat Claude niet gebruikt mag worden in Groot-China, inclusief Hongkong. Anthropic zelf bevestigt dat beeld: het bedrijf laat weten dat Claude nooit officieel werd ondersteund in Hongkong.
Een goedgekeurd model dat ineens van de lijst gaat
Bij beide banken kiezen medewerkers hun AI-model uit een interne lijst van goedgekeurde grote taalmodellen. Claude stond daarop, en staat er nu in Hongkong niet meer. Voor de gebruiker op de werkvloer betekent dat: een tool die gisteren in je workflow zat, is vandaag weg, zonder dat de technologie zelf is veranderd.
De timing is geen toeval. Vorige week schakelde Anthropic zijn sterkste modellen wereldwijd uit nadat de Amerikaanse overheid een exportrichtlijn afgaf. Ik beschreef hoe de Amerikaanse exportcontrole Claude Fable 5 en Mythos 5 voor gebruikers buiten de VS offline dwong, een maatregel die volgens de berichtgeving alle buitenlandse burgers raakt, of ze nu binnen of buiten de Verenigde Staten zitten. Op de achtergrond speelt de zorg over distillatie: het natrainen van concurrerende modellen op de uitvoer van een geavanceerd model, vooral met het oog op China.
Anthropic staat sowieso onder druk. Het bedrijf diende vorige maand vertrouwelijk een aanvraag in voor een beursgang in de VS, bij een private waardering rond 1 biljoen dollar, en juist nu stapelen de governance-vragen zich op. Eerder liep het overleg tussen Anthropic en het Witte Huis over de exportcontrole op Fable 5 vast zonder akkoord.
Wat dit betekent voor jouw bedrijf
De les zit niet in de details van een bankenlicentie, maar in het patroon. Een AI-model is geen vaste leverancier zoals stroom of water. Toegang hangt aan een contract, en dat contract kan beperkt zijn per land, per regio of per nationaliteit van je medewerkers. Werk je met een internationaal team, of heb je een vestiging of klant buiten Nederland, dan kan dezelfde tool voor de ene collega wel en voor de andere niet beschikbaar zijn.
Dat raakt niet alleen grote banken. Elke organisatie die een commercieel AI-model diep in haar processen verweeft, neemt een afhankelijkheid die ze niet zelf in de hand heeft. Een exportregel, een herziene licentie of een geopolitieke knoop kan de tool van de ene op de andere dag onbruikbaar maken. Diezelfde kwetsbaarheid bracht ook premier Carney ertoe om AI-afhankelijkheid een strategisch risico te noemen en op diversificatie aan te sturen.
De nuchtere conclusie: behandel je AI-keuze als een leveranciersrisico, niet als een gadget. Zorg dat je weet welk model waar draait, onder welke voorwaarden, en wat je terugvaloptie is als de toegang wegvalt. Een tweede model achter de hand, een open alternatief dat je zelf kunt draaien, of een abstractielaag die niet aan één aanbieder vastzit, is het verschil tussen een storing van een uur en een proces dat dagen stilligt.
