Moonshot publiceert Kimi K3.1 Pro-gewichten met licentiegrenzen

Moonshot kondigt op 4 november de vrijgave van Kimi K3.1 Pro-gewichten aan; Hugging Face toont een repository van 1,56 terabyte met 96 safetensors-bestanden voor een model met 2,8 biljoen parameters.

Een Nederlands team dat zelf host, neemt opslag, rekenkracht en licentiecontrole in eigen beheer. De licentie laat commercieel gebruik toe, maar een eigen API-dienst kan bij hoge gezamenlijke omzet vooraf een contract met Moonshot vereisen.

De aangekondigde deadline wordt een download

Op 23 oktober zette Moonshot Kimi K3.1 Pro eerst in zijn diensten en API en beloofde het de gewichten uiterlijk 4 november. De aankondiging waarin Moonshot het model eerst via zijn diensten en API beschikbaar maakte en de gewichten voor 4 november toezegde liet twee vragen open: hoe groot wordt het modelpakket en wat mag een bedrijf ermee? Moonshot beloofde de volledige gewichten uiterlijk 4 november vrij te geven.

Hugging Face toont dat de repository een eerste commit van 2 november heeft. Dat is de start van de repositorygeschiedenis, maar de pagina vermeldt niet wanneer de zichtbaarheid naar openbaar veranderde. Moonshots gedateerde releasebericht noemt 4 november; De volgende dag meldde GIGAZINE dat iedereen de gewichten kon downloaden. BigGo beschrijft de download als 96 shards van samen 1,56 terabyte, overeenkomstig de huidige Hugging Face-lijst.

De modelkaart noemt een multimodaal Mixture-of-Experts-model met 2,8 biljoen parameters, 104 miljard actieve parameters per token en een contextvenster tot één miljoen tokens. Dat venster kan grote documenten of codebases in één opdracht omvatten. Moonshot noemt vLLM, SGLang en TokenSpeed als aanbevolen inferentiesoftware, maar geeft geen minimale GPU-configuratie op. De bestandsgrootte zegt dus hoeveel opslag de repository vraagt, niet welke server een productieomgeving nodig heeft.

Twee licentiedrempels bepalen commercieel gebruik

De Kimi K3.1 Pro-licentie staat gebruik, wijziging, distributie, sublicentiëring, verkoop en afgeleide versies toe. In elke kopie of elk substantieel deel moeten de auteursrecht- en toestemmingsvermelding staan. Gebruik moet bovendien voldoen aan geldende wetgeving.

Een Model as a Service is volgens de licentie een dienst die derden toegang geeft tot modeluitvoering of finetuning, bijvoorbeeld via een API, met betekenisvolle controle over invoer, modelparameters of trainingsdata. Als de licentiehouder zo’n Model as a Service exploiteert en de licentiehouder plus gelieerde bedrijven samen meer dan 20 miljoen dollar omzet behalen over een aaneengesloten periode van twaalf maanden, moet er vóór commercieel gebruik een aparte overeenkomst met Moonshot zijn. De drempel gaat dus over de gezamenlijke omzet van de aanbieder en verbonden bedrijven, niet alleen over de omzet van één model.

De definitie sluit eindproducten uit waarin modelmogelijkheden alleen in specifieke functies zijn ingebouwd, en ook het simpel doorsturen van verzoeken naar elders gehoste modellen. De licentie noemt daarnaast een afzonderlijke zichtbaarheidseis: een commercieel product of dienst dat het model of een afgeleide versie gebruikt, moet Kimi K3.1-Pro duidelijk op de interface vermelden zodra het meer dan 100 miljoen maandelijkse actieve gebruikers of meer dan 20 miljoen dollar maandomzet heeft. Intern gebruik, waarbij software, uitvoer en modelmogelijkheden niet voor derden beschikbaar zijn, en toegang via Moonshots officiële producten of gecertificeerde inferentiepartners zijn vrijgesteld van beide eisen. De uitzondering voor ingebouwde functies betreft de API-overeenkomst; de zichtbaarheidseis geldt nog steeds als het product een van beide schaalgrenzen passeert.

Voor een Nederlands team dat het model alleen binnen de eigen organisatie gebruikt, geldt de drempel voor doorverkoop via een model-API dus niet. Een leverancier die klanten zelf prompts, parameters of trainingsdata laat bepalen, moet de definitie wel zorgvuldig naast zijn eigen dienstverlening leggen. Moonshot geeft geen standaardcontract of procedure voor die aparte overeenkomst op de licentiepagina. De voorwaarden zeggen ook dat het model en de uitvoer zonder garanties worden geleverd.

De repository is geen GPU-begroting

De omvang sluit aan bij de vorige stap in de Kimi-reeks, maar levert geen kant-en-klare rekensom op. De eerdere Kimi K3-release woog circa 1,4 terabyte in 4-bits MXFP4; voor die generatie beschreef Northflank schrijft dat productie-inzetten voor K3 op clusters met 64 of meer versnellers mikken. K3.1 Pro heeft een andere repository en de modelkaart noemt F32-, BF16- en U8-bestanden. De 1,56 terabyte is daarom niet één-op-één te vertalen naar benodigd GPU-geheugen of maandelijkse cloudkosten.

De ontbrekende ondergrens is praktisch relevant. Moonshot geeft wel drie aanbevolen inferentie-engines, maar publiceert geen minimale hoeveelheid geheugen, ondersteunde GPU-combinatie of referentieconfiguratie voor zelf hosten. Een team kan de bestanden dus downloaden en de modelsoftware kiezen, maar moet de productiesetup zelf testen op contextlengte, gelijktijdige verzoeken en beschikbare versnellers. Dat is een andere begroting dan alleen de download opslaan.

Tencent koppelt gewichten aan systeemkaarten

Op dezelfde dag kondigde Tencent zijn Hy4-model aan. Het bedrijf zegt de gewichten en systeemkaarten in de dagen daarna te publiceren, met aandacht voor cyberveiligheid en bioveiligheid. Tencent zegt dat de gewichten en systeemkaarten in de komende dagen volgen en noemt cyberveiligheid en bioveiligheid als aandachtspunten. Bij Moonshot zijn gewichten en licentie nu al op de repositorypagina te vinden; Tencent koppelt zijn aangekondigde download aan de latere technische documentatie.

De publicatie beantwoordt daarmee de vraag of Kimi K3.1 Pro zelf te hosten is, maar niet wat een betrouwbare productieopstelling kost. De repository telt 1,56 terabyte en de licentie maakt onderscheid tussen interne inzet, ingebouwde functies, grote eindproducten en API-diensten. Voor API-aanbieders boven de omzetgrens blijft bovendien eerst een overeenkomst nodig. De volgende stap verschilt daardoor per organisatie: de een toetst de modelserver, de ander de contractvorm waaronder klanten toegang krijgen.