De kwaadaardige PyPI-versies 1.26.1 en 1.26.2 van Microsoft Agent Framework bevatten malware die Azure- en CI-inloggegevens verzamelt; OX telt 192.534 downloads per maand, meldt OX Security op 17 november.
Een buildrunner die een van die versies startte, kon tokens uit de CI-job, toegangstokens van Azure managed identities en andere geheimen prijsgeven. De blootstelling hangt af van welke geheimen de machine kon lezen en welke cloudrechten aan haar identiteit waren gekoppeld. Voor teams die agentcode in CI bouwen, kan dezelfde runner dus zowel het pakket draaien als cloudtoegang dragen.

De code startte vóór de agent
Wiz rapporteert dat versie 1.26.1 om 20:35 UTC en 1.26.2 om 21:08 verschenen, beide rond 21:30 van PyPI waren verdwenen en de tweede versie OIDC-tokens kon aanvragen. Het rapport noemt 1.26.0 als de laatste veilige versie. In 1.26.1 stond de startinstructie in agent_framework_meta.pth. Versie 1.26.2 gebruikte af_runtime_diag.pth om het hulpbestand af_runtime_diag.py te starten.
Een .pth-bestand kan code laten uitvoeren voordat een toepassing haar eigen code start. De Python 3.15-documentatie bevestigt dat importregels in .pth-bestanden bij een normale start nog worden uitgevoerd, al zijn ze verouderd verklaard, ook als een programma het bijbehorende pakket niet importeert. OX beschrijft dat de payload als achtergrondproces verderging en dat het pakket de schone afhankelijkheid agent-framework-core 1.26.0 bleef gebruiken. Het framework bleef daardoor normaal functioneren, waardoor de besmetting minder zichtbaar werd.
De tweede versie verbreedde de aanval naar GitHub Actions. Met id-token: write kon de malware OpenID Connect (OIDC)-tokens aanvragen voor Azure AD-tokenuitwisseling en het Azure-managementendpoint. De verzoeken waren gericht op api://AzureADTokenExchange en https://management.azure.com/. Wanneer Microsoft Entra een federatieregel heeft die die repository en workflow vertrouwt, kan zo’n token worden omgewisseld voor Azure-toegang. Daar is geen vooraf opgeslagen Azure-wachtwoord voor nodig: de workflow kan zelf een OIDC-token laten uitgeven.
De runner bepaalt welke tokens blootstaan
De payload zocht naar omgevingsvariabelen met namen als TOKEN, SECRET, PASSWORD, AZURE, AWS, GITHUB, OPENAI, NPM en PIP, en scande maximaal 300 procesomgevingen. In 1.26.1 las de code maximaal 60 bestanden; in 1.26.2 groeide dat tot 80 en kwamen ACTIONS, OIDC en RUNNER bij de zoekwoorden. Daaronder vielen Azure CLI-profielen, .npmrc, pip.conf, .netrc, Git- en Docker-inloggegevens, Hugging Face-tokens, Azure DevOps-agentgegevens en .env- of JSON-bestanden in /app en /workspace.
Voor Azure vroeg de malware tokens op via de Azure Instance Metadata Service (IMDS) of het identiteitsendpoint van App Service. Het ging om managed identities voor onder meer Azure Resource Manager (ARM), Microsoft Graph, Key Vault, Storage, Azure AI en Azure DevOps. Een managed identity laat een Azure-resource zonder vaste sleutel een toegangstoken aanvragen; de roltoewijzingen bepalen wat dat token kan doen. Een aanvaller krijgt daardoor niet automatisch toegang tot elk Azure-account, maar kan wel de rechten benutten van de machine of dienst waar Python draaide.
De verzamelde gegevens gingen als gecomprimeerde JSON via HTTPS naar een webhook.site-adres dat in de code stond. Voor een getroffen organisatie zijn daarom twee onderdelen van de omgeving relevant: welke geheimen tijdens de build beschikbaar waren en welke identiteit de runner mocht gebruiken. De versies moeten ook in lockfiles, containerimages en tijdelijke CI-omgevingen worden nagegaan. Als Python in een getroffen omgeving is gestart, zijn de bereikbare tokens en geheimen mogelijk buitgemaakt. OX adviseert ze te roteren en Azure-aanmeld- en activiteitslogs te controleren.
Ook Microsofts durabletask-pakket kreeg besmette versies
In mei meldde Wiz dat de Microsoft-PyPI-client durabletask in versies 1.4.1, 1.4.2 en 1.4.3 besmet was uitgebracht. De onderzoekers koppelden die eerdere aanval aan een gestolen GitHub-account en een PyPI-token. Wiz heeft geen verband vastgesteld met de huidige agent-framework-aanval. De overeenkomst is het publicatiekanaal en de toegang tot een vertrouwd Python-pakket, niet een bewezen gedeelde aanvaller.
Ook andere frameworks voor AI-agents zijn via hun pakketketen geraakt. In juni werden ruim 140 npm-pakketten van het Mastra-framework besmet met een verborgen wachtwoordsteler. Daar startte de malware via een npm-installatiescript; bij Microsoft Agent Framework gebeurde dat via Python-startbestanden. De trigger verschilt, maar beide aanvallen bereiken ontwikkelomgevingen voordat de eigen applicatie het pakket nodig heeft.
Een inventaris van dependencies, vastgepinde versies met hashes en geblokkeerde installatiescripts maakt zichtbaar welke code een build binnenhaalt en wat er bij installatie mag draaien. Dat soort controle helpt bij kwaadaardige scripts, maar de huidige zaak laat ook zien dat de Python-start zelf deel is van het aanvalsoppervlak.
De omvang blijft in de rapporten onduidelijk
Wiz meldt dat op het gratis webhook.site-account maximaal 50 verzoeken zijn vastgelegd. Dat getal is geen telling van gestolen geheimen: één verzoek kon volgens de analyse meerdere inloggegevens bevatten. OX’ downloadcijfer van 192.534 per maand zegt evenmin hoeveel teams de besmette versies installeerden of uitvoerden.
De oorzaak is nog niet vastgesteld. Wiz vond geen python-1.26.1-tag of release in de Microsoft-repository en zag dat die versie alleen als wheel was gepubliceerd, terwijl reguliere releases ook een bronpakket bevatten. Dat wijst op een afwijkende publicatieroute, maar vertelt niet wie de uploads deed of hoe die toegang kreeg. Het GitHub Advisory Database registreert beide versies als kwaadaardig, terwijl PyPI op dit moment 1.26.0 als huidige versie toont.
De relevante grens ligt bij de eerste Python-start die het pakket laadt en de identiteit waaronder dat proces draait. Een framework kan normaal blijven werken terwijl de runner al toegang geeft tot cloudmiddelen, broncode en pakketregistraties. De mogelijke impact volgt uit de geheimen die in die omgeving stonden en de rechten die de runner meekreeg.
Veelgestelde vragen
Bouw agents met grenzen
Ik denk mee over hoe je agents in je organisatie laat passen en ontwerp de software, toegangsgrenzen en koppelingen eromheen. Van eerste keuze tot livegang bouw en automatiseer ik het hele traject, self-hosted waar dat kan.
Dit artikel is geproduceerd samen met het Agent Team. Meer over de redactie.
