Alisina NawabiAI-video verdringt acteurs en livestreamers in de Chinese entertainmentindustrie, meldt de Financial Times: online performers zitten zonder werk nu videogeneratoren hun rollen overnemen.
Die verdringing draait op een rekensom. Een minuut AI-video kost in die productielijn nog 90 tot 120 dollar, ongeveer tien procent van wat een opname met acteurs kostte, zegt Tsinghua-hoogleraar Shen Yang tegen de krant. Voor een marketing- of contentteam in Nederland verschuift daarmee de vraag of een videoserie een offerte bij een productiehuis wordt of een middag prompten. Tegelijk verhuist er een kostenpost naar een plek waar de meeste contracten nog niets over zeggen: het recht op iemands stem en gezicht.
Ruim 95 procent van het aanbod is AI
De cijfers komen van de Chinese branchevereniging voor online video, die op 30 april haar kwartaalrapport over de kortdramamarkt presenteerde. In het eerste kwartaal van 2026 verschenen er in China ongeveer 128.000 kortdrama's, waarvan circa 122.000 AI-kortdrama's, ruim 95 procent van het totale aanbod. Kortdrama's zijn verticale afleveringen van een paar minuten voor de telefoon, in China een miljardenmarkt.
Onder dat cijfer zit een tweede dat in de koppen wegvalt. In het Chinese nieuwjaarsvenster van 2026 verscheen er ongeveer een vijftigste zoveel drama met echte acteurs als AI-drama, maar die titels haalden samen 25 keer zoveel afspeelbeurten. De vijf best bekeken titels met acteurs kwamen elk boven een miljard weergaven uit. Het aanbod kantelde naar AI. De aandacht niet.
Stem en gelijkenis worden een contractpost
De verdringing verloopt niet netjes. Sommige performers moeten volgens de FT-reportage hun stem en gelijkenis eerst in een AI-tool laten destilleren voordat ze worden ontslagen, en advocaten zien het aantal AI-gerelateerde arbeidsconflicten al twee tot drie jaar oplopen. De sector telt 690.000 mensen met een directe baan; nog eens 15 miljoen mensen noemen livestreamen hun hoofdberoep.
Er is intussen een markt omheen ontstaan. Op Chinese platforms verhuren mensen hun gezicht, tekende Rest of World op: 15 tot 700 dollar voor een licentie op je gelijkenis, in catalogi waarin producenten filteren op leeftijd, type en genre. De Shenzhense aanbieder ActID vraagt 99 tot 500 yuan per aflevering en houdt tien procent commissie in.
De rechtspraak loopt erachteraan, maar beweegt. Het internetgerechtshof van Guangzhou behandelde in drie jaar tijd ongeveer 700 zaken over gestolen gezichten, en dat van Peking oordeelde in maart dat het gebruik van andermans gelijkenis in een AI-gezichtswissel ook onrechtmatig is wanneer het beeld daarna is aangepast. ByteDance haalde sinds begin 2026 ruim 85.000 video's offline waarin gezichten of stemmen zonder toestemming door AI waren nagemaakt.
Wat er in Nederland al geldt
Sinds 2 augustus 2026 is artikel 50 van de AI-verordening van kracht. Wie een AI-systeem inzet dat beeld, geluid of video maakt die bestaande personen nabootst en echt lijkt, moet bekendmaken dat de inhoud kunstmatig is gegenereerd of gemanipuleerd. Bij werk dat duidelijk artistiek, satirisch of fictief is, blijft die plicht beperkt tot het melden dat er gegenereerd materiaal in zit, op een manier die het kijken niet hindert.
Praktisch komt dat neer op twee afspraken die je vooraf vastlegt: van wie de stem en het gezicht in het materiaal zijn en waarvoor die gebruikt mogen worden, en wie de labeling verzorgt bij publicatie. De Pekingse advocaat Yile Deng noemt precies dat het hardnekkigste probleem in China: bureaus betalen een paar tientjes voor gezichtsdata, maar de licentievoorwaarden zijn zo vaag dat niemand weet wie het beeld uiteindelijk gebruikt of waarvoor. Bij AI-beeld ontstaat auteursrecht daarbij alleen bij aantoonbare menselijke sturing, niet door prompten of betalen, en het vastleggen van de herkomst van je materiaal is de stap die de licentievoorwaarden van beeldgeneratoren zelf van je vragen.
De modellen achter de prijsval
De generatoren die dit mogelijk maken komen uit dezelfde hoek als de platforms. ByteDance liet in juni Seedance 2.5 een clip van dertig seconden in één take genereren, en Alibaba bracht op 24 augustus Wan3.0 uit, dat 0,20 dollar per seconde rekent voor 1080p. Zestig van die seconden kosten twaalf dollar. De 90 tot 120 dollar die een afgeleverde minuut kost, zit dus grotendeels ergens anders dan in de rekenkracht.
Dat is ook de scherpste les uit de Chinese cijfers. De kosten van aanbod storten in, de aandacht niet: een vijftigste van het volume trok er 25 keer zoveel kijktijd. AI-video koopt je dus geen bereik. Het koopt je meer pogingen. Schaars is niet langer de productie, maar het idee en de mensen wier gezicht en stem erin zitten. En daarmee verschuift de discussie van de rekening naar het contract.
Veelgestelde vragen
Een contentstraat met vaste afspraken
AI maakt video goedkoop, maar het bijhouden van rechten, herkomst en labels wordt er niet vanzelf beter op. Ik denk met je mee over hoe dat proces eruit moet zien en bouw het vervolgens ook, van ontwerp tot een werkende pijplijn die vastlegt welk materiaal waar vandaan komt, self-hosted waar dat kan.
Dit artikel is geproduceerd samen met het Agent Team. Meer over de redactie.
