Taiwan klaagt negen mensen aan om smokkel van 74 Nvidia-AI-servers naar China

Het Taiwanese openbaar ministerie in Keelung heeft negen mensen aangeklaagd, onder wie medewerkers van Nvidia en Super Micro, voor de illegale uitvoer van 74 AI-servers met Nvidia's B300-chips naar China.

Voor wie in Nederland GPU-capaciteit inkoopt zit de kern van deze zaak niet in de smokkel zelf, maar in waar die plaatsvond. Nvidia en Super Micro toetsen bij grotere orders wie de koper is, waarvoor de servers dienen en waar ze fysiek komen te staan, en sturen bij grote aantallen iemand langs om dat ter plekke te controleren. Volgens de aanklagers is precies die controle laag voor laag doorbroken door mensen die hem zelf uitvoerden. Een leverancier met keurig papierwerk zegt daarmee weinig over het kanaal waarlangs jouw hardware binnenkomt.

Hoe de goedkeuring van binnenuit openging

Een Taiwanees handelsbedrijf, door ETtoday geïdentificeerd als Feihu Technology, kreeg toestemming om 130 B300-servers te kopen. Om die toestemming los te krijgen was volgens de aanklacht hulp nodig op vier plekken tegelijk. Een senior partnermanager bij de Taiwanese vestiging van Nvidia regelde het quotum en verzweeg bij de controle ter plekke dat het geld in werkelijkheid van een Chinees bedrijf kwam. Twee salesmanagers bij de Taiwanese dochter van Super Micro gaven informatie over de toetsingsprocedure en hielpen de documenten voorbereiden; beiden ontvingen een bonus over de order. De directeur van distributeur Albatron schoot de betaling voor, zodat niemand naar de herkomst van het geld zou kijken. Een projectmanager bij datacenterexploitant Chief Telecom hield de schijn op dat er een draaiend datacenter klaarstond.

Dat datacenter bestond niet in bruikbare vorm. De gehuurde ruimte, de stroom en de bandbreedte waren bij lange na niet genoeg voor 130 high-end AI-servers. Offertes werden als huurcontract gepresenteerd, zodat de controleurs van de fabrikant dachten dat de apparatuur in Taiwan zou blijven draaien.

74 servers weg, 56 tegengehouden

Na levering gingen de servers alsnog de deur uit. Een deel ging rechtstreeks naar China, een ander deel eerst naar Indonesië en Japan en daarna via Hongkong naar het vasteland. In totaal bereikten 74 servers China. De laatste 56 strandden toen de Taiwanese douane argwaan kreeg en een uitvoervergunning voor strategische hightechgoederen eiste. Daarop knipten en plakten de verdachten materiaal van de officiële website van Super Micro tot valse documenten om die vergunning alsnog los te krijgen, wat niet lukte.

De doorverkoop leverde ruim 21,2 miljoen dollar op, omgerekend zo'n 670 miljoen Taiwanese dollar. Justitie nam tijdens het onderzoek meer dan 457.000 dollar en bijna 40 miljoen Taiwanese dollar aan opbrengsten in beslag, na drie doorzoekingsrondes en zeven mensen in voorlopige hechtenis.

Vijf jaar geeist tegen de vier hoofdverdachten

De negen zijn aangeklaagd voor onder meer schending van vertrouwen en valsheid in geschrifte. Tegen de vier zwaarst betrokken verdachten, onder wie de Nvidia-manager en de twee salesmanagers van Super Micro, eist het openbaar ministerie de wettelijke maximumstraf van vijf jaar cel. Twee anderen horen drie jaar tegen zich eisen en een verdachte anderhalf jaar. Voor twee mensen die bekenden vraagt het OM om strafvermindering.

Daarnaast klaagt Keelung drie betrokkenen aan voor het leegtrekken van distributeur Albatron zelf. Met vier valse facturen zou het bedrijf ruim 39 miljoen Taiwanese dollar hebben overgemaakt voor diensten die nooit zijn geleverd, waarvan bijna 22 miljoen onderling werd verdeeld. Tegen een van hen eist het OM daarvoor zes jaar, op grond van de Taiwanese effectenwet.

De bedrijven zelf blijven buiten schot

Net als in de eerdere fases van deze zaak worden Nvidia en Super Micro als onderneming niet vervolgd. De aanklagers voeren de interne controles van beide bedrijven juist aan als bewijs tegen hun eigen medewerkers: die wisten volgens het OM precies hoe streng die procedures waren. De verdachten werkten op verschillende niveaus samen voor enorme winst, verhoogden daarmee de nalevingskosten van bedrijven en schaadden het internationale aanzien van het land, aldus het openbaar ministerie in Keelung. Nvidia en Super Micro wilden geen commentaar geven.

Van inval naar tenlastelegging in acht weken

Dit is de derde stap in dezelfde zaak. Eind juni doorzocht justitie het kantoor van Super Micro in Taiwan plus panden van Chief Telecom en Albatron, waarna het aandeel van de serverbouwer tot negen procent zakte. Twee dagen later nam de rechtbank in Keelung twee Super Micro-medewerkers en een vicepresident van Albatron in hechtenis. Nu ligt de zaak bij de rechter, die over de strafmaat beslist.

Taiwan staat daarin niet alleen. In Singapore loopt een strafzaak waarin een topman van Aperia terechtstaat voor witwassen rond valse eindgebruikersverklaringen bij Nvidia-chips. Dezelfde route, hetzelfde document, een ander rechtsgebied.

De eindgebruikersverklaring is het scharnierpunt

Voor Nederlandse organisaties die GPU-capaciteit inkopen bij een reseller, een hostingpartij of een kleinere cloudaanbieder, draait deze zaak om een enkel papier: de eindgebruikersverklaring. Daarin staat wie de apparatuur gebruikt, waarvoor en waar die fysiek staat. In Keelung is precies dat document onbruikbaar gemaakt, met medewerking van mensen bij de fabrikant en de distributeur.

Dat maakt een paar vragen concreet bij een volgende offerte voor GPU-servers of vaste GPU-capaciteit:

• Herkomst: staat de leverancier in het officiële partnerregister van de fabrikant, en laat het serienummer zich terugleiden naar de oorspronkelijke inkooporder?
• Locatie: in welk datacenter staan de machines, en komt dat adres overeen met wat er bij de fabrikant is opgegeven?
• Tussenschakels: wie zit er tussen fabrikant en jou, en is een van die partijen onderwerp van een lopend onderzoek?
• Continuïteit: wat gebeurt er met je capaciteit als hardware in beslag wordt genomen of een tussenpersoon zijn allocatie verliest?

Exportregels worden geschreven in Washington en Brussel, maar ze worden afgedwongen in een goedkeuringsformulier, een huurcontract voor rackruimte en de handtekening van een accountmanager. Deze aanklacht laat zien wat er gebeurt als die drie tegelijk meebuigen: dan komt de controle op AI-hardware neer op de keten eronder, en die keten staat in jouw eigen contracten, niet in die van Nvidia.