Een okta is een meteorologische meeteenheid waarmee de bewolkingsgraad van de hemel op een bepaalde locatie, zoals een weersstation, wordt uitgedrukt. De schaal loopt van 0 okta (volledig heldere lucht) tot en met 8 okta (volledig bewolkt). In de internationale SYNOP-code bestaat daarnaast de aanduiding 9, die aangeeft dat de hemel volledig aan het zicht onttrokken is, doorgaans als gevolg van dichte mist of zware sneeuwval.
Op weerkaarten worden okta-waarden weergegeven met grafische symbolen in zogeheten weercirkels, waaraan aanvullende symbolen voor onder meer windsnelheid en windrichting worden toegevoegd. De meting is relatief eenvoudig uit te voeren, bijvoorbeeld visueel met een spiegel, maar ook via satellietbeelden van geostationaire satellieten. Een beperking van de eenheid is dat zij uitsluitend de oppervlakte van de hemel in kaart brengt die door wolken bedekt is, en geen rekening houdt met wolktype of -dikte.
Okta's worden veelvuldig gebruikt in luchtvaartweersberichten, waarbij vaste afkortingen als FEW (1 tot 2 okta), SCT (3 tot 4 okta), BKN (5 tot 7 okta) en OVC (8 okta) internationaal gangbaar zijn.